close
Share with your friends

Know Your Market: Projekt ustawy o elektronizacji doręczeń | Magdalena Wikarjak

Projekt ustawy o elektronizacji doręczeń

14 lutego 2019 roku Ministerstwo Cyfryzacji przedstawiło projekt ustawy o elektronizacji doręczeń oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Głównym założeniem projektu jest określenie zasad wymiany korespondencji z podmiotami publicznymi w relacji z innymi podmiotami publicznymi oraz podmiotami niepublicznymi, w tym osobami fizycznymi. Usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego oraz publicznej usługi hybrydowej mają stanowić metodę skuteczną prawnie na równi z wysłaniem tradycyjnego listu poleconego za potwierdzeniem odbioru lub doręczeniem osobistym. Oznacza to dopuszczenie w toku procedury sądowej możliwości wnoszenia oraz doręczania pism procesowych przy wykorzystaniu usług rejestrowego doręczenia elektronicznego oraz publicznej usługi hybrydowej. Co więcej, profesjonalni pełnomocnicy będą mieli obowiązek utworzenia elektronicznych skrzynek i w toku sprawy będą mieli obowiązek przesyłania sobie wzajemnie pism procesowych właśnie na adresy skrzynek elektronicznych.

Magdalena Wikarjak

młodszy prawnik, Tax & Legal

KPMG w Polsce

Kontakt

Powiązane treści

Wirtualne koperty wypadające z telefonu w ręce mężczyzny

Podjęcie takich kroków motywowane jest rozwojem usług cyfrowych oraz informatyzacji podmiotów publicznych. Obecnie nie istnieje prawnie usankcjonowana, powszechna usługa umożliwiająca zastąpienie takiej przesyłki doręczeniem elektronicznym. Wprowadzony system ePUAP był swego rodzaju rewolucją, ale nie doprowadził do planowanego upowszechnienia kontaktu pomiędzy obywatelami i przedsiębiorcami a urzędem na oczekiwaną skalę. Z punktu widzenia osób fizycznych i podmiotów niepublicznych jednym z najbardziej uciążliwych aspektów obecnie funkcjonującego rozwiązania jest to, że doręczenie na adres elektronicznej skrzynki podawczej nie jest skuteczne we wszystkich procedurach. Przepisy regulujące zasady doręczania w określonych sytuacjach wykluczają możliwość wykorzystania komunikacji elektronicznej. Za przykład mogą posłużyć sądy cywilne, które posiadają elektroniczne skrzynki podawcze, ale skutki prawne wnoszenia pism procesowych na ich adresy są przez sądy podważane z uwagi na przepisy kodeksu postępowania cywilnego, które nie przewidują wykorzystania tego środka komunikacji elektronicznej.

Skutkiem projektowanych zmian będzie między innymi „odmiejscowienie” procesu doręczenia poprzez umożliwienie wysyłania i odbierania korespondencji z dowolnego miejsca, a przez to brak konieczności informowania każdorazowo obecnych i potencjalnych korespondujących o zmianie miejsca pobytu.

Do świadczenia publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego oraz publicznej usługi hybrydowej obowiązany będzie – zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2 projektu ustawy odpowiednio – operator wyznaczony w rozumieniu prawa pocztowego, czyli Poczta Polska.

Projekt ustawy wymienia dwie główne usługi czyli publiczną usługę rejestrowanego doręczenia elektronicznego oraz publiczną usługę hybrydową. Publiczna usługa rejestrowanego doręczenia elektronicznego to nic innego jak usługa umożliwiająca przesłanie danych między stronami trzecimi drogą elektroniczną i zapewniającą dowody związane z posługiwaniem się przesyłanymi danymi, w tym dowód wysłania i otrzymania danych, oraz chroniąca przesyłane dane przed ryzykiem utraty, kradzieży, uszkodzenia lub jakiejkolwiek nieupoważnionej zmiany. Natomiast publiczna usługa hybrydowa to usługa pocztowa, polegająca na przesyłaniu przesyłek pocztowych przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, jeżeli na etapie przyjmowania, przemieszczania lub doręczania przekazu informacyjnego przyjmują one fizyczną formę przesyłki listowej, zawężona do tych przypadków, kiedy nadawcą lub odbiorcą korespondencji jest podmiot publiczny. W ramach realizacji publicznej usługi hybrydowej dochodzi do:

1)  przekształcenia dokumentu elektronicznego nadanego przez podmiot publiczny w przesyłkę listową w celu doręczenia go do adresata;
2) przekształcenia przesyłki listowej w dokument elektroniczny w celu doręczenia go do adresata będącego podmiotem publicznym.

Wszystkie czynności mają zapewnić ochronę tajemnicy korespondencji. Operator wyznaczony zobligowany zostaje ustawowo do doręczenia korespondencji w czasie nie dłuższym niż 6 dni roboczych od dnia jej nadania, co ma umożliwić przyspieszenie doręczania przesyłek.

Bazę adresów elektronicznych będzie prowadził minister właściwy do spraw informatyzacji. W bazie zawarte zostaną adresy elektronicznych skrzynek podawczych, elektronicznych skrzynek doręczeń oraz kwalifikowanych skrzynek doręczeń. Zgodnie z założeniami każdy podmiot, zarówno publiczny, jak i niepubliczny, będzie mógł zgłosić do bazy adresów elektronicznych jeden adres skrzynki, dzięki czemu podmiot publiczny uzyska dostęp do pewnej informacji o adresie odbiorcy. Tylko podmiot publiczny będzie mógł wyszukać adres skrzynki dowolnego podmiotu (pod warunkiem, że została wcześniej podjęta decyzja o jego wpisaniu do bazy). Podmioty niepubliczne i pozostali użytkownicy rozwiązania będą mieli swobodny dostęp jedynie do adresów skrzynek podmiotów publicznych.

Projekt zakłada, że wpisanie podmiotu niepublicznego, w tym osoby fizycznej, do bazy adresów elektronicznych oznacza formalne umocowanie jednego adresu do doręczeń elektronicznych, zapewniającego uzyskanie dowodów doręczenia, co implikuje zmiany w przepisach procesowych umocowujące doręczenie elektroniczne.

W ramach systemu teleinformatycznego projektowany jest punkt dostępu do usług rejestrowanego doręczenia elektronicznego w ruchu transgranicznym, umożliwiający lokalizację adresów skrzynek dostarczanych przez dostawców usług zaufania świadczących swoje usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego w Unii Europejskiej.

Projekt należy ocenić pozytywnie. Osoby fizyczne otrzymają możliwość skutecznej i bezpłatnej realizacji korespondencji w postaci elektronicznej ze wszystkimi podmiotami publicznymi. Wprowadzenie publicznej usługi przesyłki hybrydowej zapewnia utrzymanie możliwości komunikacji z podmiotami publicznymi także tym osobom, które ze względu na brak możliwości technicznych, umiejętności cyfrowych lub brak zaufania do technologii cyfrowych nie mogą lub nie chcą prowadzić komunikacji w postaci elektronicznej. Takie osoby nadal będą mogły wysłać korespondencję do podmiotów publicznych w postaci papierowej, a jednocześnie przesyłana treść szybciej dotrze do adresatów dzięki zmianie na postać elektroniczną i doręczeniu jej w takiej postaci.

Magdalena Wikarjak, aplikant radcowski

Bądź z nami w kontakcie

 

Want to do business with KPMG?

 

loading image Zapytanie ofertowe (RFP)