close
Share with your friends

Dubbeltop: Sandra Addink-Berendsen en Dorothee van Vredenburch

Dubbeltop

‘Ik vind quota’s op RvC-niveau essentieel’

Gerelateerde content

KPMG RAAD Dubbeltop visual

In Dubbeltop stellen twee mensen aan de top van het bedrijfsleven elkaar vragen over leiderschap, eerste stappen als commissaris of bestuurder, valkuilen, kansen en hoe het is om aan de top te staan. In deze aflevering Sandra Addink-Berendsen en Dorothee van Vredenburch.

Beide dames spraken elkaar via een videocall. Uiteraard, kunnen we inmiddels na drie maanden corona-thuiswerken wel zeggen. Ook al is het een gesprek op een grote afstand van elkaar, wat ontstond in een uurtje achter hun laptops was een intrigerend gesprek op topniveau.

Sandra Addink-Berendsen (1973) heeft een dubbelrol bij FrieslandCampina als commissaris en lid van het bestuur in de Zuivelcoöperatie FrieslandCampina. Verder is ze vice-voorzitter in de RvC van ForFarmers en commissaris bij Alfa Accountants. Daarnaast: ze runt samen met haar man het melkveebedrijf Addink-Berendsen, dat ze ooit overnam van haar ouders.

Dorothee van Vredenburch (1964) bekleedde bestuursfuncties bij meerdere beursgenoteerde bedrijven. In 2009 had zij een centrale rol bij ING bij de splitsing van bank en verzekeraar. Daarna is zij nauw betrokken geweest bij de verzelfstandiging en positionering van NN Group.. Per 1 januari 2020 is ze aan de slag gegaan bij De Brauw Blackstone Westbroek als Executive Partner en lid van het bestuur.

Sandra: Als ik mag beginnen; ik heb jou een keer eerder ontmoet, Dorothee. Jij sprak op het Amsterdam Ladies Event van Egon Zehnder en McKinsey. Toen zat je nog in een hele andere rol dan nu. Hoe kom je nu op deze plek terecht?

Dorothee: 'Mijn carrière is de nachtmerrie van elke headhunter. Joining the dots afterwards. Ik heb iets in mij dat als ik het gevoel heb dat ik minder waarde kan toevoegen, dan moet ik weg. Ik stop nog voordat ik weet wat mijn volgende stap is. Dat is spannend, want je hebt geen idee wat er gaat gebeuren. Dat heeft als voordeel dat je weer heel breed gaat kijken. Mijn cv gaat dus alle kanten op. Ik ben op een gegeven moment gebeld door een headhunter. "We hebben iets out of the box voor je." Na 149 jaar heeft De Brauw besloten dat ze een niet-jurist als partner willen om mee te helpen besturen. Ik was niet direct overtuigd. Dat was ik wel na een gesprek met de twee andere bestuurders, Marnix Leijten en Anja Mutsaers. Samen zijn we tegelijk het nieuwe bestuur geworden. Het is een soort nieuw kabinet, iedere vier jaar komt er een nieuwe. Het valt je toe. En uiteindelijk maak ik mijn keuzes op basis van intuïtie.'

Dorothee: 'Ik ben heel benieuwd naar jouw overstap naar het commissariaat.. Hoe ben jij bij die overstap gekomen?'

Sandra: 'Mijn rode draad kan ik wel definiëren als zuivel-gerelateerd. Dat heeft alles te maken met mijn achtergrond, ook omdat ik geboren ben op melkveebedrijf en nog steeds melkveehouder ben. Ik heb een overtuiging dat ik daar een bijdrage kan en moet leveren. Intrinsiek voelt dat zo. Tijdens mijn stageperiode voor de studie Bedrijfskunde heb ik mijn eerste kennismaking met een RvC gehad. Ik had het geluk dat mijn stagebegeleider directeur was van middelgroot accountancykantoor. Hij betrok mij in de RvC en daar raakte ik gelijk door geïnteresseerd. Het is een hele andere wereld, waar je een hele mooie inkijk krijgt in bedrijven.'

Dorothee: 'Het zaadje is toen gepland…'

Sandra: 'Ja, eigenlijk wel. In de agrarische wereld zitten veel grote coöperatieve ondernemingen. Denk aan FrieslandCampina of ForFarmers. Die bedrijven zijn altijd gelinkt met commissarissen die ook een link hebben met de sector. Op die manier krijg je ook de kans om op zo'n stoel terecht te komen. Die mogelijkheid kwam voor mij op enig moment. Maar voor mij is de link met zuivel wel heel belangrijk.'

Dorothee: 'Bij FrieslandCampina ben je bestuurder en commissaris. Daarnaast heb je een melkveebedrijf en je hebt nog meer nevenfuncties. Dat dwingt je om keuzes te maken. Hoe doe je dat?'

Sandra: 'Ja, dat is een goede vraag. Een groot stuk zelfdiscipline. Als je dat structureert kan er veel. Dat vraagt wel veel van je omgeving. Zij moeten er ruimte voor geven. En het gaat om accepteren dat je veel mee moet bewegen omdat het soms even anders gaat. Dat helpt me om me veel dingen te kunnen combineren.'

Dorothee: 'Hoe heb je de overstap naar toezichthouden ervaren?'

Sandra: 'Dat is soms ook wel lastig, zeker in het begin. Als toezichthouder is je rol anders. Je moet niet gaan managen. Als je in de RvC-rol zit, wil je soms wat verder opschuiven. Dat heb ik moeten leren. Nu attendeer ik anderen erop: let op, we hebben allemaal onze verantwoordelijkheid. We zien dit en dat leggen we nu terug bij de RvB. Dat proces heb ik door moeten gaan.'

Dorothee: 'Ik ken toevallig twee van jou medecommissarissen, René (Hooft Graafland, red.) en Wout (Dekker, red.). Dat zijn ervaren bestuurders, zij hebben niet jouw kennis en ervaring in de agrarische sector. Voor hen is het natuurlijk heel fijn dat er in een RvC iemand zit die ook weet wat er speelt.

Sandra: 'Ja, ik vind het echt een supermooie combinatie die we hebben. Zij brengen een diversiteit aan informatie en kennis binnen de RvC. We hebben beide andere bagage wel en niet, zo vul je elkaar aan. Ik vind het een groot goed om met deze heren samen in een commissariaat te zitten en daaraan bij te dragen en jezelf te ontwikkelen.'

Sandra: 'Om door te gaan op diversiteit. Want wat mij opviel is dat je je enorm inzet voor meer vrouwelijke bestuurders of vrouwelijke medewerkers in topposities. Hoe zie jij dat? Hoe zet je dat zelf in?'

Dorothee: 'Ik vind quota's op RvC niveau essentieel. Omdat de selectiecommissie, het team dat een persoon selecteert, divers moet zijn. Ik heb het bij NN Investment Partners meegemaakt. In de top zaten allemaal mannen. Daar heb ik toen iets van gezegd. Vrouwen kijken anders, denken anders. Selectiecommissies moeten daarom divers zijn. Mijn zorg bij quota's op bestuursniveau is dat je uit moet kijken voor 'kerels in een rok'. Vrouwen zijn soms zo geconditioneerd om op bepaalde niveaus te denken omdat ze stapje voor stapje in een mannen-gedreven wereld omhoog zijn geklommen. Dan heb je geen diversiteit van denken. Daarmee los je het probleem niet op. We willen niet per se vrouwen daar hebben, we willen diversiteit van denken. Ik denk dat je alleen met een cijfertje niet het hele verhaal gaat oplossen.'

Dorothee: 'Wat is de eigenschap die jij het belangrijkst vindt in jouw rol?'

Sandra: 'Wat er nu bij mij boven komt, misschien ook wel gebaseerd op de afgelopen periode, is verbinding. Wat ik merk, we verbinden doordat het contact nog menselijker wordt omdat we vaker mensen via videocalls 'zien' in hun thuissituatie. En we verbinden door mensen in hun kracht te zetten. Mensen een stap extra laten zetten, die stap extra doet niemand door alleen maar te noemen wat niet goed is. Het glas is juist halfvol, je moet de goede dingen zien en benoemen. In de afgelopen periode heb ik dat actief ingezet. Om toch erkenning te geven, ondanks dat we ver van elkaar af zijn. Erkenning dat je de mens ziet, ondanks dat je kritisch bent. Dat is mijn rol, dat mag en moet je zijn. Dat neemt niet weg dat je erkenning hebt voor de inzet voor de mensen en wat ze bereikt hebben. Uiteindelijk is het een groot goed als mensen in hun kracht kunnen werken en zij een extra stap zetten.'

Sandra: 'Ik heb nog een hele andere vraag voor jou. Is het feit dat jij van adel afkomstig bent een kruiwagen met vier wielen? Is het een voor- of een nadeel?

Dorothee: 'Ik moet je zeggen, het is de eerste keer ooit dat mij de vraag gesteld wordt. Ik ben geboren van adel, maar ik ben vanaf mijn twaalfde tot mijn achtentwintigste in Engeland opgegroeid. Daar vonden ze Van Vredenburch gewoon een hele gekke naam, maar daar wordt verder geen aandacht aan geschonken. En toen ben ik getrouwd met iemand die niet van adel is en dan is het ook weg. Ik denk dat 95 procent van de mensen waarmee ik zakelijk in aanraking kom het überhaupt niet weten. Dus is het een kruiwagen? Heb ik er iets aan? Ik heb het nog nooit zo ervaren, laat ik het zo zeggen. Maar ik praat er ook niet over. Ik vind het ook volstrekt niet relevant. Ik besef heel goed dat ik bevoorrecht ben. Maar het is niet zo dat ik in een kasteel ben opgegroeid en dat alles kon. Absoluut niet.'

Dorothee: 'Mijn laatste vraag voor jou, Sandra. What's next?'

Sandra: 'Dat vind ik zelf wel lastig. Ik heb wel een ambitie van wat ik zou willen bereiken in zijn algemeenheid. Dat gaat dus minder over mijn eigen carrière, maar meer op wat ik bij wil dragen. Wij produceren in Nederland met onze zuivelproducenten zo'n mooi product, dat qua nutriënten zo'n hoge standaard heeft en ook nog betaalbaar is. Daarmee kunnen we echt een bijdrage leveren aan de Sustainable Development Goals van de Verenigde Naties. Het goede van deze coronaperiode is dat we hebben gezien dat eten, gezonde voeding en gezondheid heel belangrijk zijn. Zuivel is een relevant voedingsmiddel, waarin we ook wereldwijd een bijdrage in de armoede- en hongerbestrijding kunnen leveren. Dat blijft niet beperkt tot Nederland. Maar ik vind het zeer relevant dat we ook in Nederland de grote waarde van zuivel kennen.

Sandra: Ik vind het wel mooie vraag. Ik wil het ook niet nalaten om die vraag ook aan jou te stellen. Ook al ben je net pas in je nieuwe rol actief. Dus Dorothee, what's next?

Dorothee: 'Geen idee. Ik ben benoemd voor vier jaar bij De Brauw. Er zou nog een termijn bij kunnen, maar dat zie ik dan wel. Daarnaast ben ik nu vice-voorzitter en vanaf de zomer voorzitter van het bestuur van het Concertgebouworkest. Dat vind ik heel gaaf. Waar ik al tijden mee bezig ben is het verbinden van purpose, people, performance. Waarom, hoe en wat? In de zakenwereld is er heel veel aandacht voor het verleden, voor prestaties, op de wat-vraag. Dat wil ik verbinden met de hoe en de waarom. Nu ben ik dit aan het verdiepen bij De Brauw. Wat betekent dit voor de juridische sector? Dat is de menselijke maat. Het is niet alleen de vraag of iets kan, maar willen we het ook. Hoe ga je dat denken in waarden meer toepassen? Ik ben er van overtuigd dat wanneer we die trusted adviser-rol bij onze cliënten willen behouden, dan gaat het niet alleen maar over de inhoud, over wetboeken. Dan gaat het ook over de persoonlijke verbinding, over elkaar begrijpen. Ik weet ook nog niet of de volgende stap meer richting commissariaten gaat of bestuurlijk zal zijn.'

Meer informatie

Neem voor verdere vragen contact op met Marjorie Rijkse.

© 2020 KPMG N.V., registered with the trade register in the Netherlands under number 34153857, is a member firm of the KPMG network of independent member firms affiliated with KPMG International Cooperative ('KPMG International'), a Swiss entity. All rights reserved. KPMG International Cooperative ('KPMG International') is a Swiss entity. Member firms of the KPMG network of independent firms are affiliated with KPMG International. KPMG International provides no client services. No member firm has any authority to obligate or bind KPMG International or any other member firm vis-à-vis third parties, nor does KPMG International have any such authority to obligate or bind any member firm.

Neem contact met ons op

 

Wilt u een offerte van ons ontvangen?

 

loading image Offerteaanvraag (RFP)